suivre
Uiterlijk
- via Oudfrans suivre, sivre van Volkslatijn *sequere van Latijn sequī. De vorm suivre ontstond uit de eerdere vorm sivre naar analogie met de derde persoon enkelvoud suit (van een eerdere vorm siut, waarbij de klinkers van plaats wisselden) [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| suivre |
suivais |
suivi |
| derde groep | volledig | |
suivre
- ↑ suivre (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.