piloter

Deens

Woordafbreking

• pi·lo·ter

Zelfstandig naamwoord

piloter, mv

1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van pilot

Frans

Uitspraak

• Geluid:  piloter    (hulp, bestand)
• IPA: /pi.lɔ.te/

Woordherkomst en -opbouw

• van pilote met het achtervoegsel -er

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
piloter	pilotais	piloté
eerste groep	volledig

Werkwoord

piloter

1. overgankelijk (scheepvaart) een schip besturen
2. overgankelijk (luchtvaart) een vliegtuig besturen; piloot zijn van
3. overgankelijk (sport) een auto rijden (in de autosport)
4. overgankelijk (figuurlijk) een land, bedrijf,... besturen
5. onovergankelijk (spreektaal) goed kunnen rijden

   «Jean-Bap-tiste pilote comme un pro!»

   Jean-Baptiste kan rijden als een professional!