dérailler
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| dérailler |
déraillais |
déraillé |
| eerste groep | volledig | |
dérailler
- onovergankelijk ontsporen
- onovergankelijk (spreektaal) raaskallen, van de wijs raken, niet meer sporen [1]