beckon
Uiterlijk
- Van Middelengels bekenen, Angelsaksisch gebecnian. Verder van Protogermaans *bauknjan, Indo-Europees *bha-.[1]
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to beckon |
| he/she/it | beckons |
| verleden tijd | beckoned |
| voltooid deelwoord |
beckoned |
| onvoltooid deelwoord |
beckoning |
| gebiedende wijs | beckon |
beckon