éloigner
- é·loig·ner
- Van Oudfrans esloignier, op te vatten als afgeleid van loin met het voorvoegsel é- en met het achtervoegsel -er [1].
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| éloigner |
éloignais |
éloigné |
| eerste groep | volledig | |
éloigner
- overgankelijk verwijderen; weghalen
- overgankelijk wegzetten
- afstand scheppen
- overgankelijk verder in het verleden zetten
- overgankelijk uitstellen; verder vooruit zetten in de tijd
- wederkerend s'~: weggaan; vertrekken
- wederkerend s'~ de: zich verwijderen van iets; weggaan van iets
- ↑ éloigner (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
