ploffen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • plof·fen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
ploffen
plofte
geploft
zwak -t volledig

Werkwoord

ploffen

  1. een geluid voortbrengen van een zachte explosie
    Ploffend en knallend reed de antieke auto door de straat.
  2. (ergatief) snel en hoorbaar uit elkaar springen of doorbranden
    Mijn voeding is, denk ik, geploft, want er kwam wat rook uit.
  3. (ergatief) een geluid voortbrengend van zich ergens in laten vallen
    Moe was ze in haar luie stoel geploft en had haar benen op het bankje gelegd.
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl

Zelfstandig naamwoord

ploffen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord plof

Meer informatie