ploffen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• plof·fen

Woordherkomst en -opbouw

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ploffen	plofte	geploft
zwak -t	volledig

Werkwoord

ploffen

1. een geluid voortbrengen van een zachte explosie

   Ploffend en knallend reed de antieke auto door de straat.

2. (ergatief) snel en hoorbaar uit elkaar springen of doorbranden

   Mijn voeding is, denk ik, geploft, want er kwam wat rook uit.

3. (ergatief) een geluid voortbrengend van zich ergens in laten vallen

   Moe was ze in haar luie stoel geploft en had haar benen op het bankje gelegd.

Hyponiemen

• afploffen, neerploffen

Afgeleide begrippen

• geplof, ploffer, plofkip, plofklank, plofkoffer

Zelfstandig naamwoord

ploffen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord plof

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.