illatief

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • il·la·tief
stellend
onverbogen illatief
verbogen illatieve

Bijvoeglijk naamwoord

illatief

  1. een gevolgtrekking aanduidend of inhoudend
enkelvoud meervoud
naamwoord illatief illatieven
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

illatief m

  1. (taalkunde) naamval die een beweging naar binnen aanduidt

Meer informatie