dissociëren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• dis·so·cië·ren, dissoci·eren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse dissocier (met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
dissociëren	dissocieerde	gedissocieerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

dissociëren

1. (ergatief) in kleinere delen uiteenvallen

   Bij oplossing in water dissociëren zwakke zuren maar gedeeltelijk.

Afgeleide begrippen

• dissociatie

Vertalingen

    1.   

Frans: dissocier (fr)

Spaans: disociar (es)