bekeerling

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• be·keer·ling

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van bekeren met het achtervoegsel -ling.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bekeerling	bekeerlingen
verkleinwoord	bekeerlingetje	bekeerlingetjes

Zelfstandig naamwoord

bekeerling m

1. (religie) iemand die zich recentelijk tot een bepaald geloof bekeerd heeft

Vertalingen

    1. iemand die zich recentelijk tot een bepaald geloof bekeerd heeft   

Duits: Bekehrte (de) m, Bekehrte (de) v Papiamento: kombertido

Spaans: converso (es) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.