heven

Nederlands

Woordafbreking

• he·ven

Zelfstandig naamwoord

heven mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord heef

Noors

Woordafbreking

• he·ven

Naar frequentie	> 50000

Zelfstandig naamwoord

heven, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van hev

Nynorsk

Woordafbreking

• he·ven

Zelfstandig naamwoord

heven, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van hev