zwaaien

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • zwaai·en
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘heen en weer bewegen, wuiven’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1611 [1]
  • afgeleid van zwaai met het achtervoegsel -en [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
zwaaien
zwaaide
gezwaaid
zwak -d volledig

Werkwoord

zwaaien [3] [4] [5]

  1. inergatief begroeten door met de hand heen en weer te bewegen
    • De kinderen stonden al te zwaaien toen we aankwamen. 
  2. inergatief heen en weer bewogen worden, slingeren
  3. inergatief aandacht vragen door met de armen heen en weer te bewegen
    • De man stond te zwaaien om ons aan te geven dat we er niet in mochten rijden. 
  4. overgankelijk krachtig heen en weer bewegen
Verwante begrippen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

zwaaien mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord zwaai

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

Meer informatie