zkoumat
Uiterlijk
- zkou·mat
zkoumat imperfectief
- onderzoeken, examineren; eigenschappen vaststellen voornamelijk met de ogen
- bestuderen; op een wetenschappelijke manier onderzoeken
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | zkoumám | zkoumáme | |
| tweede persoon | informeel | zkoumáš | zkoumáte |
| formeel | zkoumáte | ||
| derde persoon | zkoumá | zkoumají | |
- Oude schrijfwijze: zkoumati imperfectief