ziende

Niet te verwarren met: Ziende

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  ziende    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈzində / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• zien·de

Woordherkomst en -opbouw

• ziend met de uitgang -e

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ziende	zienden
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

de ziende v / m

1. iemand die ziet of kan zien

   ▸ Op het instituut werd je geleerd dat je net moet doen alsof je ziet. Mijn stokloopleraar zei altijd: je moet zó over straat kunnen lopen dat de mensen denken: hé, daar loopt een ziende. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Niemand zal ooit denken: daar loopt een ziende. Het begon er dus al mee dat je jezelf moest verloochenen. Je moest als blinde zo onopvallend mogelijk zijn.

Antoniemen

• blinde

Bijvoeglijk naamwoord

ziende

1. verbogen vorm van de stellende trap van ziend

   ▸ De heer Smiers gaat in zijn stuk ‘Eindelijk een auto die geen lawaai maakt...’ (NRC, 10 april) uit van ziende mensen.

Werkwoord

vervoeging van:	zien
verbogen vorm:	ziendee

ziende

1. verbogen vorm van ziend, het onvoltooid deelwoord van zien

   ▸ ⧖ Aziatische, Islamitische invloeden werden in Europa opgenomen, maar de Europeaan bleef tot vrijwel na de tweede wereldoorlog, zij het verontrust reeds door verder ziende geesten, aan zijn culturele superioriteit geloven.

Uitdrukkingen en gezegden

• ziende blind zijn

door een sterke overtuiging belangrijke informatie toch negeren

Gangbaarheid

• Het woord ziende staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ziende" herkend door:

93 %	van de Nederlanders;
94 %	van de Vlamingen.