wuiven

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken
[1] Wuiven.

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wui·ven
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
wuiven
wuifde
(woof)
gewuifd
(gewoven)
klasse 2

zwak -d

volledig

Werkwoord

wuiven

  1. inergatief een groet brengen door met de handen te zwaaien
    • De koningin wuifde naar de menigte. 
    • Ik heb nog gewoven maar ze zag me niet. 
  2. inergatief heen en weer buigen, zwenken
    • In het korenveld wuifden alle halmen met de wind mee. 
Opmerkingen
  • De sterke vervoeging behoort tot de informele taal en is vooralsnog niet erkend door de TU.
  • In het noordelijke taalgebied wordt "wuiven" immer gevolgd door een voorzetsel. In gebieden zoals Limburg niet. Daar spreekt men dus van De koningin woof de menigte.
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen

  1. etymologiebank.nl