wuiven

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken
[1] Prinses Victoria van Zweden en Daniel Westling wuiven tijdens hun huwelijk naar de menigte (2010).

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wui·ven
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
wuiven
wuifde
(woof) *
gewuifd
(gewoven) *
zwak -d volledig

Werkwoord

wuiven

  1. inergatief een groet brengen door met de handen te zwaaien
    • De koningin wuifde naar de menigte. 
    • Ik heb nog gewuifd, maar ze zag me niet. 
  2. inergatief heen en weer buigen, zwenken
    • In het korenveld wuifden alle halmen met de wind mee. 
Opmerkingen
  • De sterke vervoeging volgens klasse 2 is later ontstaan door analogie en staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal. Van Dale vermeldt ze wel als schertsend gebruikte vormen.
  • In het noordelijke taalgebied wordt de betekenis 1 "een groet brengen" immer gevolgd door een voorzetsel, in andere streken zoals Limburg niet; daar kan men dus bijvoorbeeld zeggen Hij wuift de menigte.
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen