wriggle

Engels

Uitspraak

• Geluid:

Woordafbreking

• wrig·gle

Woordherkomst en -opbouw

• Van Middelnederduits wrigglen, Protogermaans *wrig-/*wreik-, Indo-Europees *wer-.

enkelvoud	meervoud
wriggle	wriggles

Zelfstandig naamwoord

wriggle

1. gedraai, gekronkel
2. gewriemel, gewriggel

Overerving en ontlening

• Nederlands:  puzzel zn 

vervoeging
onbepaalde wijs	to  wriggle
he/she/it	wriggles
verleden tijd	wriggled
voltooid deelwoord	wriggled
onvoltooid deelwoord	wriggling
gebiedende wijs	wriggle

Werkwoord

wriggle

1. onovergankelijk draaien, kronkelen
2. onovergankelijk wriemelen, wriggelen
3. overgankelijk draaien/wriemelen met
4. overgankelijk (een weg/route e.d.) kronkelend afleggen