wippen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wip·pen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
wippen
wipte
gewipt
zwak -t volledig

Werkwoord

wippen

  1. inergatief op en neer bewegen
    • De kinderen werden ongeduldig onder het lange betoog en begonnen te wippen en te wriemelen. 
  2. inergatief (informeel) geslachtsgemeenschap hebben, paren
  3. overgankelijk (informeel) door een stemming uit een functie zetten
    • Omdat hij ruzie maakte met de voorzitter wipte de ledenvergadering hem uit het bestuur. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

wippen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord wip

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen