wiegelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  wiegelen    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈwiɣələ(n)/

Woordafbreking

• wie·ge·len

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘heen en weer bewegen’ voor het eerst aangetroffen in 1477
• van Middelnederlands wiegelen; kan worden opgevat als frequentatief gevormd uit wiegen met het achtervoegsel -el

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
wiegelen	wiegelde	gewiegeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

wiegelen

1. heen en weer bewegen

   • Even wiegelde hij, zijn hoofd tolde van de drank. 

Gangbaarheid

• Het woord wiegelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "wiegelen" herkend door:

68 %	van de Nederlanders;
79 %	van de Vlamingen.

Middelnederlands

Woordherkomst en -opbouw

frequentatief gevormd uit wiegen met het achtervoegsel -el

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd		voltooid deelwoord
	enkelvoud	meervoud
wiegelen	wiegelde	wiegelden	gewiegeld
	volledig

Werkwoord

wiegelen

1. heen en weer bewegen

Schrijfwijzen

• wigelen

Overerving en ontlening

• Nederlands: wiegelen