werra

Latijn

Woordafbreking

• wer·ra

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Germaans.

Zelfstandig naamwoord

werra v

1. (Middeleeuws Latijn) verwarring, oorlog

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	werra	werrae
genitief	werrae	werrārum
datief	werrae	werrīs
accusatief	werram	werrās
ablatief	werrā	werrīs
vocatief	werra	werrae