welven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wel·ven
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘zich buigen’ voor het eerst aangetroffen in 1285 [1]
  • [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
welven
welfde
gewelfd
zwak -d volledig

Werkwoord

welven

  1. het geleidelijk buigen van een gebogen oppervlak
    • Hij bewonderde de zacht welvende vormen van haar lichaam. 
     Na het nemen van de afslag ziet de weg naar boven er nog even mild uit, maar dan begint het asfalt al snel te welven.[3]
  2. (bouwkunde) (Gebouwen, vertrekken e.d.) van een gewelf voorzien. Ook in fig. verband
  3. wederkerend zich ~: een lichte boogvorm vertonen, zich buigen, een boog maken
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

85 % van de Nederlanders;
84 % van de Vlamingen.

Verwijzingen