vuurgevecht

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • vuur·ge·vecht
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord vuurgevecht vuurgevechten
verkleinwoord vuurgevechtje vuurgevechtjes

Zelfstandig naamwoord

vuurgevecht o

  1. (militair) een strijd waarbij partijen elkaar beschieten met vuurwapens
    • Er ontstond een vuurgevecht, dat echter maar van korte duur was. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie