vonkte
Uiterlijk
- vonk·te
| vervoeging van |
|---|
| vonken |
vonkte
- enkelvoud verleden tijd van vonken
- Ik vonkte.
- Jij vonkte.
- Hij, zij, het vonkte.
- Ik vonkte.
- Het woord vonkte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| vonken |
vonkte