vinder

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • vin·der
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord vinder vinders
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

vinder m

  1. iemand die iets vindt
    • De vinder van de portemonnee bracht deze netjes naar het politiebureau. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


Deens

Uitspraak
Woordafbreking
  • vin·der
Naar frequentie 633

Werkwoord

vinder

  1. tegenwoordige tijd van vinde

Zelfstandig naamwoord

vinder, mv

  1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van vinde
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   vinder     vinderen     vindere     vinderne  
genitief   vinders     vinderens     vinderes     vindernes  

Zelfstandig naamwoord

vinder

  1. winnaar (mannelijke vorm)
    «Søndag aften udråbte Tyrkiets premierminister Recep Tayyip Erdogan sit eget partiet AKP som vinder af landets lokalvalg.»
    Op zondagavond riep de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan zijn eigen partij AKP uit als de winnaar van de lokale verkiezingen in het land.
  2. winnares (vrouwelijke vorm)


Noors

Woordafbreking
  • vin·der
Naar frequentie 3457

Werkwoord

vinder

  1. tegenwoordige tijd van vinde

Zelfstandig naamwoord

vinder, mv

  1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van vind

Zelfstandig naamwoord

vinder, mv

  1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van vinde


Nynorsk

Woordafbreking
  • vin·der

Werkwoord

vinder

  1. verouderde spelling of vorm van vind van vóór 2012 [1]
(verouderd) tegenwoordige tijd van vinda en vinde

Zelfstandig naamwoord

vinder, mv

  1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van vinde

Verwijzingen

  1. Taalhervorming 2012:
    Ny rettskriving for 2000-talet (in het Nynorsk)
    3.4.4 Presens på [-er] av sterke verb