vicus
vī́cus m
- (aardrijkskunde) buurt zn , wijk zn
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | vīcus | vīcī |
| genitief | vīcī | vīcōrum |
| datief | vīcō | vīcīs |
| accusatief | vīcum | vīcōs |
| vocatief | vīce | vīcī |
| ablatief | vīcō | vīcīs |
Ontlening
vī́cus m
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | vīcus | vīcī |
| genitief | vīcī | vīcōrum |
| datief | vīcō | vīcīs |
| accusatief | vīcum | vīcōs |
| vocatief | vīce | vīcī |
| ablatief | vīcō | vīcīs |