verwonding

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·won·ding
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord verwonding verwondingen
verkleinwoord verwondinkje verwondinkjes

Zelfstandig naamwoord

verwonding v

  1. lichamelijk letsel, beschadiging van het lichaam
    • Het slachtoffer overleed ter plaatste aan zijn verwondingen. 
  2. het verwonden
    • Hij raakte besmet door verwonding aan een gebruikte naald. 
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie