verwekken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·wek·ken
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
verwekken
verwekte
verwekt
zwak -t volledig

Werkwoord

verwekken

  1. overgankelijk (biologie) door geslachtsverkeer doen ontstaan
    • Hij had een kind bij haar verwekt, maar weigerde zijn verantwoordelijkheden als vader na te komen. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.