verticaal

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·ti·caal
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘loodrecht’ voor het eerst aangetroffen in 1614 [1]
  • afgeleid van het Latijnse vertex (toppunt, kruin) met het achtervoegsel -aal [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen verticaal verticaler verticaalst
verbogen verticale verticalere verticaalste
partitief verticaals verticalers -

Bijvoeglijk naamwoord

verticaal

  1. in de richting gelijk aan die van de zwaartekracht van de aarde
    • Op de verticale as moet de gasdruk in N/cm2 staan. 
Synoniemen
Antoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen