verten

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·ten

Zelfstandig naamwoord

verten mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord verte
     De ronde bergen in de verten kleurden pastelblauw en lila en vormden een mooi contrast met de warme aardse kleuren om mij heen.[1]
Synoniemen

Verwijzingen

  1. Tim Voors “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers op Wikipedia


Noors

Woordafbreking
  • ver·ten
Naar frequentie 11062

Zelfstandig naamwoord

verten, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van vert


Nynorsk

Woordafbreking
  • ver·ten

Zelfstandig naamwoord

verten, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van vert