vernietigen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
vernietigen vernietigend
vernietiging vernietigd
Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·nie·ti·gen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
vernietigen
vernietigde
vernietigd
zwak -d volledig

Werkwoord

vernietigen

  1. (overgankelijk) volledig tenietdoen
    De oprukkende Russische troepen vernietigden het ene Duitse legeronderdeel na het andere.
Vertalingen