verloven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·lo·ven
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘door trouwbelofte verbinden’ voor het eerst aangetroffen in 1634 [1]
  • afgeleid van loven met het voorvoegsel ver- [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
verloven
verloofde
verloofd
zwak -d volledig

Werkwoord

verloven

  1. wederkerend zich ~: iemand een (informele) belofte om te trouwen geven
    • De kroonprins verloofde zich met een burgermeisje. 
    • Hij doet haar een huwelijksaanzoek en ze verloven zich. 
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

verloven mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord verlof

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen