verlegen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  verlegen    (hulp, bestand)
• IPA: / vərˈleɣə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• ver·le·gen

Woordherkomst en -opbouw

• vervoeging van verliggen: de stam met de uitgang -en, zonder ge- vanwege voorvoegsel (is gelijk aan de onbepaalde wijs) maar met een klinkerwisseling i-e (IPAː /ɪ/ - /e/), in de betekenis van ‘bedeesd’ voor het eerst aangetroffen in 1704

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	verlegen	verlegener	verlegenst
verbogen			verlegenste
partitief	verlegens	verlegeners	-

Bijvoeglijk naamwoord

verlegen

1. onzeker tegenover anderen

   • Waarom ben jij toch zo'n verlegen jongen? Dat is toch helemaal niet nodig. 

   ▸ `Het staat niet mooi, maar het is tenminste warm,' zei hij verlegen.

   ▸ Eerst dacht ik dat hij misschien verlegen of zelfs stom was, maar opeens schreef hij een korte vraag in een klein notitieblokje en vulde het aan met wat eenvoudige gebaren.

Hyponiemen

• (intensivering) doodverlegen, inverlegen
• handverlegen, mondverlegen

Afgeleide begrippen

• verlegene, verlegenheid

Verwante begrippen

• bevangen, geremd, geïntimideerd, timide, bescheiden
• angstvallig, bedeesd, beschroomd, schroomvallig, schuchter

Uitdrukkingen en gezegden

• verlegen zitten om of verlegen zijn om

behoefte hebben aan

Vertalingen

    1.   

Engels: abashed (en), self-conscious (en), shy (en)

Spaans: cohibido (es) , con timidez (es) , corto (es), tímido (es)

Werkwoord

vervoeging van:	verliggen…
geen verbogen vorm

verlegen

1. voltooid deelwoord van verliggen

Gangbaarheid

• Het woord verlegen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "verlegen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.