veren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  veren    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈverə(n) / (2 lettergrepen)

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
veren	verend
vering	geveerd

Woordafbreking

• ve·ren

Woordherkomst en -opbouw

• ww, bn: afgeleid van  veer zn  met het achtervoegsel -en
• zn:  veer zn  met de uitgang -en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
veren	veerde	geveerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

veren

1. absoluut schokken opvangen

   • Mijn voorvork veerde op een gegeven moment niet meer, die moet dus op wat kortere termijn vervangen worden. 

Afgeleide begrippen

• vering

	stellend
onverbogen	(alleen attributief)
verbogen

Bijvoeglijk naamwoord

veren

1. met veren (lichaamsbedekking van een vogel) vervaardigd

Zelfstandig naamwoord

de veren mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord veer

   ▸ Isaac trok een kip uit de tas, haar losse veren dwarrelden op de grond en haar schilferige poten bungelden grappig in de lucht.

   ▸ Pibo heeft uit angst zijn veren opgezet.

Gangbaarheid

• Het woord veren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "veren" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Turks

Zelfstandig naamwoord

veren

1. gever, schenker