velaar

Nederlands

Via Engels velar bn van Latijn velaris (< velum, "sluier").^[1]
In de betekenis van ‘spraakklank geproduceerd door met de tong contact te maken met het zacht gehemelte’ voor het eerst aangetroffen in 1902 ^[2]

de velaar m

(fonetiek) spraakklank die met een deel van de tong tegen het zachte gehemelte gevormd wordt

1.

_{Niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie als bijvoeglijk naamwoord}

velaar ^[3]

(fonetiek) (van spraakklanken) gevormd met een deel van de tong tegen het zachte gehemelte

1.

Het woord velaar staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

13 %	van de Nederlanders;
9 %	van de Vlamingen.^[4]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	velaar	velaren
verkleinwoord	-	-