vassal
Uiterlijk
- van Middeleeuws Latijn vassalus van een vorm vassus wat van Keltische origine is (vgl. Iers fos, Welsh gwas "bediende, dienaar"). Oorspronkelijk verwees het woord naar Gallo-Romeinse bedienden, maar al snel kreeg het de betekenis van leenman [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| vassal | le vassal | vassaux | les vassaux |
vassal m
- (geschiedenis) (leenstelsel) leenman; vazal
- vazal [2]; iets dat of iemand die economisch of politiek afhankelijk is
- vazalstaat
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | vassal | vassaux |
| vrouwelijk | vassale | vassales |
vassal
- ↑ vassal (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.