urbanus
- IPA: /urˈbaː.nus/
urbānus
| enkelvoud | meervoud | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | |
| nominatief | urbānus | urbāna | urbānum | urbānī | urbānae | urbāna |
| genitief | urbānī | urbānae | urbānī | urbānōrum | urbānārum | urbānōrum |
| datief | urbānō | urbānae | urbānō | urbānīs | urbānīs | urbānīs |
| accusatief | urbānum | urbānam | urbānum | urbānōs | urbānās | urbāna |
| ablatief | urbānō | urbānā | urbānō | urbānīs | urbānīs | urbānīs |
| vocatief | urbāne | urbāna | urbānum | urbānī | urbānae | urbāna |
| Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): urbānior | ||||||
| Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): urbānissimus | ||||||
urbanus m
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | urbānus | urbānī |
| genitief | urbānī | urbānōrum |
| datief | urbānō | urbānīs |
| accusatief | urbānum | urbānōs |
| vocatief | urbāne | urbānī |
| ablatief | urbānō | urbānīs |