uitwijzen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • uit·wij·zen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
uitwijzen
wees uit
uitgewezen
klasse 1 volledig

Werkwoord

uitwijzen

  1. overgankelijk na een juridisch proces naar een ander land sturen
    • Hij werd uitgewezen naar zijn geboorteland. 
  2. overgankelijk de waarheid aan het licht brengen
    • Dit wijst uit dat er geen verband bestaat tussen die twee zaken. 
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie