uitvoerende macht

de uitvoerende macht v / m

(regering) 'Eén van de drie organen uit het werk van de Franse verlichtingsfilosoof Charles de Montesquieu in zijn trias politica
▸ Het zwaartepunt in het wetgevingsproces is bij de uitvoerende macht komen te liggen.^[1]

▸ Het beginsel van machtenscheiding ziet toe op de scheiding van de drie staatsmachten: de wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht.^[1]
dat deel van de overheid dat de wetten en besluiten van de wetgevende macht omzet in daden en verantwoording schuldig is aan de wetgevende macht

1.

Het woord 'uitvoerende macht' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.

1 2
Helen Stout
“De Nederlandse rechtsstaat” (2015), Amsterdam University Press , ISBN 9789048528622

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	uitvoerende macht	-
verkleinwoord	-	-

Nederlands