uitsterven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • uit·ster·ven
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
uitsterven
stierf uit
uitgestorven
klasse 3 volledig

Werkwoord

uitsterven

  1. ergatief het proces waarbij alle individuen van een soort de dood vinden en er een eind komt aan het bestaan van de soort
    • Ondanks beschermingsmaatregelen van koning Clovis is de oeros in de middeleeuwen uitgestorven. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[1]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be