uitspreken/vervoeging

vervoeging van de bedrijvende vorm van uitspreken
onbepaalde wijs			kort			lang
onvoltooid	tegenwoordig		uitspreken			uit te spreken
	toekomend		zullen uitspreken uit zullen spreken			te zullen uitspreken uit te zullen spreken
voltooid	tegenwoordig		hebben uitgesproken			te hebben uitgesproken
	toekomend		uitgesproken zullen hebben			uitgesproken te zullen hebben
	onvoltooid deelwoord		voltooid deelwoord			gebiedende wijs		aanvoegende wijs
	uitsprekend		uitgesproken			ev. spreek uit	mv. verouderd spreekt uit	spreke uit (bijzin) uitspreke
aantonende wijs	enkelvoud					meervoud
onvoltooid	eerste	tweede			derde	eerste	tweede	derde
hoofdzin	ik	jij, je	u	gij, ge	hij, zij, het	wij, we	jullie	zij, ze
tegenwoordig (o.t.t.)	spreek uit	spreekt uit	spreekt uit	spreekt uit	spreekt uit	spreken uit	spreken uit	spreken uit
verleden (o.v.t.)	sprak uit	sprak uit	sprak uit	spraakt uit	sprak uit	spraken uit	spraken uit	spraken uit
toekomend (o.t.t.t.)	zal uitspreken	zult/zal uitspreken	zult/zal uitspreken	zult uitspreken	zal uitspreken	zullen uitspreken	zullen uitspreken	zullen uitspreken
voorwaardelijk (o.v.t.t.)	zou uitspreken	zou uitspreken	zou(dt) uitspreken	zoudt uitspreken	zou uitspreken	zouden uitspreken	zouden uitspreken	zouden uitspreken
bijzin	.. dat ik	.. dat jij, je	.. dat u	.. dat gij	.. dat hij, zij, het	.. dat wij	.. dat jullie	.. dat zij
tegenwoordig (o.t.t.)	uitspreek	uitspreekt	uitspreekt	uitspreekt	uitspreekt	uitspreken	uitspreken	uitspreken
verleden (o.v.t.)	uitsprak	uitsprak	uitsprak	uitspraakt	uitsprak	uitspraken	uitspraken	uitspraken
toekomend (o.t.t.t.)	zal uitspreken uit zal spreken	zult/zal uitspreken uit zult/zal spreken	zult/zal uitspreken uit zult/zal spreken	zult uitspreken uit zult spreken	zal uitspreken uit zal spreken	zullen uitspreken uit zullen spreken	zullen uitspreken uit zullen spreken	zullen uitspreken uit zullen spreken
voorwaardelijk (o.v.t.t.)	zou uitspreken uit zou spreken	zou uitspreken uit zou spreken	zou(dt) uitspreken uit zou(dt) spreken	zoudt uitspreken uit zoudt spreken	zou uitspreken uit zou spreken	zouden uitspreken uit zouden spreken	zouden uitspreken uit zouden spreken	zouden uitspreken uit zouden spreken
voltooid	eerste	tweede			derde	eerste	tweede	derde
	ik	jij, je	u	gij	hij, zij, het	wij	jullie	zij
tegenwoordig (v.t.t.)	heb uitgesproken	hebt uitgesproken	hebt/heeft uitgesproken	hebt uitgesproken	heeft uitgesproken	hebben uitgesproken	hebben uitgesproken	hebben uitgesproken
verleden (v.v.t.)	had uitgesproken	had uitgesproken	had uitgesproken	hadt uitgesproken	had uitgesproken	hadden uitgesproken	hadden uitgesproken	hadden uitgesproken
toekomend (v.t.t.t.)	zal uitgesproken hebben	zal/zult uitgesproken hebben	zult/zal uitgesproken hebben	zult uitgesproken hebben	zal uitgesproken hebben	zullen uitgesproken hebben	zullen uitgesproken hebben	zullen uitgesproken hebben
voorwaardelijk (v.v.t.t.)	zou uitgesproken hebben	zou uitgesproken hebben	zou/zoudt uitgesproken hebben	zoudt uitgesproken hebben	zou uitgesproken hebben	zouden uitgesproken hebben	zouden uitgesproken hebben	zouden uitgesproken hebben
onpersoonlijke lijdende vorm uitgesproken worden
	onvoltooid				voltooid
tegenwoordig	er wordt uitgesproken				er is uitgesproken
verleden	er werd uitgesproken				er was uitgesproken
toekomend	er zal uitgesproken worden				er zal uitgesproken zijn
voorwaardelijk	er zou uitgesproken worden				er zou uitgesproken zijn
lijdende vorm uitgesproken worden
onbepaalde wijs			kort			lang
onvoltooid	tegenwoordig		uitgesproken worden			uitgesproken te worden
	toekomend		uitgesproken zullen worden			uitgesproken te zullen worden
voltooid	tegenwoordig		uitgesproken zijn			uitgesproken te zijn
	toekomend		uitgesproken zullen zijn			uitgesproken te zullen zijn
	enkelvoud					meervoud
onvoltooid	eerste	tweede			derde	eerste	tweede	derde
	ik	jij, je	u	gij	hij, zij, het	wij	jullie	zij
tegenwoordig (o.t.t.)	word uitgesproken	wordt uitgesproken	wordt uitgesproken	wordt uitgesproken	wordt uitgesproken	worden uitgesproken	worden uitgesproken	worden uitgesproken
verleden (o.v.t.)	werd uitgesproken	werd uitgesproken	werd uitgesproken	werdt uitgesproken	werd uitgesproken	werden uitgesproken	werden uitgesproken	werden uitgesproken
toekomend (o.t.t.t.)	zal uitgesproken worden	zult uitgesproken worden	zult uitgesproken worden	zult uitgesproken worden	zal uitgesproken worden	zullen uitgesproken worden	zullen uitgesproken worden	zullen uitgesproken worden
voorwaardelijk (o.v.t.t.)	zou uitgesproken worden	zou uitgesproken worden	zou/zoudt uitgesproken worden	zoudt uitgesproken worden	zou uitgesproken worden	zouden uitgesproken worden	zouden uitgesproken worden	zouden uitgesproken worden
voltooid	eerste	tweede			derde	eerste	tweede	derde
	ik	jij, je	u	gij	hij, zij, het	wij	jullie	zij
tegenwoordig (v.t.t.)	ben uitgesproken	bent uitgesproken	bent/is uitgesproken	zijt uitgesproken	is uitgesproken	zijn uitgesproken	zijn uitgesproken	zijn uitgesproken
verleden (v.v.t.)	was uitgesproken	was uitgesproken	was uitgesproken	waart uitgesproken	was uitgesproken	waren uitgesproken	waren uitgesproken	waren uitgesproken
toekomend (v.t.t.t.)	zal uitgesproken zijn	zult uitgesproken zijn	zult uitgesproken zijn	zult uitgesproken zijn	zal uitgesproken zijn	zullen uitgesproken zijn	zullen uitgesproken zijn	zullen uitgesproken zijn
voorwaardelijk (v.v.t.t.)	zou uitgesproken zijn	zou uitgesproken zijn	zou/zoudt uitgesproken zijn	zoudt uitgesproken zijn	zou uitgesproken zijn	zouden uitgesproken zijn	zouden uitgesproken zijn	zouden uitgesproken zijn

vervoeging van het Nederlandse werkwoord zich uitspreken
tegenwoordige tijd					verleden tijd				toekomende tijd
enkelvoud			meervoud		enkelvoud		meervoud		enkelvoud		meervoud
1	ik	spreek me uit (bijzin) me uitspreek	wij, we	spreken ons uit (bijzin) ons uitspreken	ik	sprak me uit (bijzin) me uitsprak	wij, we	spraken ons uit (bijzin) ons uitspraken	ik	zal me uitspreken	wij, we	zullen ons uitspreken
2	jij, je	spreekt je uit (bijzin) je uitspreekt	jullie	spreken je uit (bijzin) je uitspreken	jij, je	sprak je uit (bijzin) je uitsprak	jullie	spraken je uit (bijzin) je uitspraken	jij, je	zal, zult je uitspreken	jullie	zullen je uitspreken
	u	spreekt zich/u uit (bijzin) zich/u uitspreekt	u	spreekt zich/u uit (bijzin) zich/u uitspreekt	u	sprak zich/u uit (bijzin) zich/u uitsprak	u	sprak zich/u uit (bijzin) zich/u uitsprak	u	zult zich/u uitspreken	u	zult zich/u uitspreken
	gij, ge	spreekt u uit (bijzin) u uitspreekt	gij, ge, gijlieden	spreekt u uit (bijzin) u uitspreekt	gij, ge	spraakt u uit (bijzin) u uitspraakt	gij, ge, gijlieden	spraakt u uit (bijzin) u uitspraakt	gij, ge	zult u uitspreken	gij, ge gijlieden	zult u uitspreken
3	hij, zij, het	spreekt zich uit (bijzin) zich uitspreekt	zij, ze	spreken zich uit (bijzin) zich uitspreken	hij, zij, het	sprak zich uit (bijzin) zich uitsprak	zij, ze	spraken zich uit (bijzin) zich uitspraken	hij, zij, het	zal zich uitspreken	zij, ze	zullen zich uitspreken
onvoltooid deelwoord				voltooide tijd			gebiedende wijs			aanvoegende wijs
zich uitsprekend				zich uitgesproken hebben			spreek u/je uit, spreekt je uit			spreke zich uit (bijzin) zich uitspreke