uitmonden

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • uit·mon·den
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
uitmonden
mondde uit
uitgemond
zwak -d volledig

Werkwoord

uitmonden

  1. Het eindigen van een rivier bij de monding van die rivier.
    • In Nederland maakt men het onderscheid tussen oceanische rivieren die in een zee of oceaan uitmonden, en continentale rivieren die in een meer, een moeras of woestijn eindigen. 
  2. Het uiteindelijk ergens toe leiden van een handeling of gebeurtenis.
    • Dit voorjaar werd daarom een tijdelijke onderzoekscommissie van Kamerleden ingesteld om het functioneren van het spoor te onderzoeken, uitmondend in een rapport begin volgend jaar. 
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen