turbulent

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  turbulent    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• tur·bu·lent

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘woelig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1553

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	turbulent	turbulenter	turbulentst
verbogen	turbulente	turbulentere	turbulentste
partitief	turbulents	turbulenters	-

Bijvoeglijk naamwoord

turbulent

1. erg onrustig, roerig, woelig

   • Het was een turbulent jaar. 

   ▸ Liesbeth heeft een turbulente jeugd gehad en veel meegemaakt, maar iedere keer wist ze zich hieruit te vechten en is ze doorgegaan.

2. (verkeer) met veel onbedoelde extra beweging, m.n. van vliegtuigen

   • Het vliegtuig maakte een turbulente landing. 

Verwante begrippen

• turbulentie

Gangbaarheid

• Het woord turbulent staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "turbulent" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  turbulent (VS)    (hulp, bestand)
• IPA:

stellend	vergrotend	overtreffend
turbulent	more turbulent	most turbulent

Bijvoeglijk naamwoord

turbulent

1. roerig, turbulent

Frans

Uitspraak

• Geluid:  turbulent    (hulp, bestand)
• IPA:

Woordherkomst en -opbouw

• van Latijn turbulens.

	enkelvoud	meervoud
mannelijk	turbulent	turbulents
vrouwelijk	turbulente	turbulentes

Bijvoeglijk naamwoord

turbulent

1. roerig, turbulent