troquer
- tro·quer
- Mogelijk ontleend aan Occitaans en/of Spaans trocar, de verwachte (noord-)Franse vorm, met palatale /ʃ/, /tʃ/ is ook bewaard gebleven in het Oudfrans als trochier (1280) en in het Middelfrans als trocher (1434) [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| troquer /tʁɔke/ |
troquais /tʁɔkɛ/ |
troqué /tʁɔke/ |
| eerste groep | volledig | |
troquer
- onovergankelijk (handel) ruilhandel bedrijven
- overgankelijk ruilen voor
- ↑
Weblink bron troquer in: Dictionnaire de l’Académie française, 9e édition op dictionnaire-academie.fr
