tronçon
Uiterlijk
- Geluid: tronçon (Nancy, Frankrijk) (hulp, bestand)
- IPA: /tʁɔ̃.sɔ̃/
- Geattesteerd als Oudfrans trunçun rond ca. 1100; een afleiding van Oudfrans trons met het achtervoegsel -on [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| tronçon | le tronçon | tronçons | les tronçons |
tronçon m
- stuk of segment van een langwerpig object
- (verkeer) wegdeel, wegsegment (van een autosnelweg, een spoorweg,...)
- [2] radar tronçon
- ↑ tronçon (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.