transmuteren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • trans·mu·te·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
transmuteren
transmuteerde
getransmuteerd
zwak -d volledig

Werkwoord

transmuteren [2]

  1. ergatief (natuurkunde) van het ene chemische element in het andere overgaan tijdens een kernreactie
    • Bij alfa-emissie transmuteert de kern naar een element met een atoomnummer dat twee eenheden lager is. 
  2. overgankelijk (natuurkunde) van het ene chemische element in het andere doen overgaan door een kernreactie
    • Het neutronenbombardement transmuteert een deel van het goud in kwik via invang en radioactief verval. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

Verwijzingen