transitief

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • tran·si·tief
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘overgankelijk (werkwoord)’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
  • afgeleid van transitie met het achtervoegsel -ief [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen transitief transitiever transitiefst
verbogen transitieve transitievere transitiefste
partitief transitiefs transitievers -

Bijvoeglijk naamwoord

transitief [3]

  1. (taalkunde) overgankelijk
  2. overdraagbaar
    • In de wiskunde is een binaire relatie R over een verzameling X transitief, als steeds wanneer een element a gerelateerd is aan een element b en element b op zijn beurt weer gerelateerd is aan een element c, dat dan ook element a gerelateerd is aan element c 
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen
enkelvoud meervoud
naamwoord transitief transitieven
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

transitief o

Gangbaarheid

73 % van de Nederlanders
90 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen