trachten

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • trach·ten
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘proberen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1588 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
trachten
'trɑxtə(n)
trachtte
'trɑxtə
getracht
ɣə'trɑxt
zwak -t volledig

Werkwoord

trachten

  1. inergatief een poging in het werk stellen
    • Hij trachtte een verkiezingsnederlaag te voorkomen. 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen