Naar inhoud springen

tonele

Uit WikiWoordenboek
  • to·ne·le

tonele

  1. datief onzijdig  van toneel, archaïsche vorm die in enkele staande uitdrukkingen voorkomt
  • ten tonele
zichtbaar worden
  1.  Maar ziet, in die nacht verscheen de heilige Nicolaas zelf ten tonele.[1]
  1. “Het hele jaar rond: van Sinterklaas tot Sintemaarten” (1973), Lemniscaat op Wikipedia, p. 14