tmesis

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • tme·sis
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord tmesis -
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

tmesis v

  1. (letterkunde) stijlfiguur waarbij een samengesteld woord in zijn onderdelen wordt gesplitst met tussenvoeging van een of meer andere woorden
    • "Wee- nu mensch en dieren klagen" ('t Vriest, II, 343)
      Het koppelteken wordt hier gebruikt na het eerste deel van een samenstelling, die echter gesplitst is (tmesis) en waarvan het tweede deel verder is geplaatst (hyperbaton). Daardoor krijgt het naast zijn koppelende functie al iets van de afbrekende functie. De splitsing zelf geeft een effect van spanning.
       [2]

Gangbaarheid

5 % van de Nederlanders;
7 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen