tinca
Uiterlijk
- tin·ca
- Van het Latijnse tinca.
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| la tinca | le tinche |
tinca v
- (straalvinnigen) zeelt
- «Il fiume era piena di tinche.»
- De rivier barstte van de zeelten.
- «Il fiume era piena di tinche.»
- IPA: /ˈtɪŋ.ka/
- tin·ca
tinca v
- (straalvinnigen) een kleine vis, mogelijk de zeelt
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | tinca | tincae |
| genitief | tincae | tincārum |
| datief | tincae | tincīs |
| accusatief | tincam | tincās |
| ablatief | tincā | tincīs |
| vocatief | tinca | tincae |
Categorieën:
- Woorden in het Italiaans
- Woorden in het Italiaans van lengte 5
- Woorden in het Italiaans met audioweergave
- Woorden in het Italiaans met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Italiaans
- Straalvinnigen in het Italiaans
- Vissen in het Italiaans
- Woorden in het Latijn
- Woorden in het Latijn met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Latijn
- Straalvinnigen in het Latijn
- Vissen in het Latijn
- Zelfstandig naamwoord van de 1ste verbuiging in het Latijn