timon

Niet te verwarren met: timón

Frans

Uitspraak

• Geluid:  timon (Nancy, Frankrijk)    (hulp, bestand)
• IPA: /ti.mɔ̃/

Woordherkomst en -opbouw

• Een erfwoord van Volkslatijn timonem, accusatief van timo (geattesteerd sinds de 5de eeuw), een alteratie van klassiek Latijn temo, -onis

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
timon	le timon	timons	les timons

Zelfstandig naamwoord

timon m

1. dissel [1], stang van een kar of ploeg waaraan de paarden of trekdieren aan worden vastgemaakt om hem vooruit te trekken
2. dissel [2], stang van een aanhangwagen waarmee hij kan worden vastgemaakt aan een auto of vrachtwagen
3. (scheepvaart) helmstok; lange stok aan het roer om de boot te kunnen sturen
4. (figuurlijk) leiding [1]; bestuur