telegrafiste
Uiterlijk
- te·le·gra·fis·te
- afleiding van telegrafist met het achtervoegsel -e
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | telegrafiste | telegrafistes |
| verkleinwoord |
de telegrafiste v
- (beroep) vrouw die telegrammen kan ontvangen en verzenden
- ▸ Marina is telegrafiste bij de centrale telegraaf, ze verstaat buitenlands.[1]
1. vrouw die telegrammen kan ontvangen en verzenden
- Het woord telegrafiste staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ “Dokter Zjivago” (1957), G.A. van Oorschot
, ISBN 9789028261396